Manuel eta Sandra adinean aitzinera doaz -ia berrogei-, eta gizakiok tenore horretara
ailegatuta, gizarteak markatutako baldintzetatik ez dute bat bera ere betetzen: Umerik ez,
bikoterik ere ez eta diruz urri, etxebizitza bat erosteko aukerarik gabe… Horregatik, euren
buruak galtzailetzat dituzte. Eta aldatzeko esperantza handirik gabe, ia-ia etsiak jota, pozik
bizitzeko merezimendurik izanen ez balute bezala.
Bizipozak, ordea, ez du mugarik eta areago, ez du zer ikusirik ondasun materialekin edo
gizarteak markatzen dituen usadio eta arauen menpe bizitzearekin. Gu geu gara gure
bizitzak nolakoa beharko duen erabaki behar dugunak. Geure beldur eta mugak
gainditzeko gai izanez gero behintzat.
Manuel eta Sandrak bakarti bizitzeari utzi nahi diote Goibel antza bizi dira, baina pozik bizi
nahi dute.
Lortuko al dute...
AITZIBER GARMENDIA, JON PLAZAOLA
