EZKABA

 (CAST) La memoria del penal es la de cada uno de sus habitantes, de sus familias, expectativas e ilusiones truncadas. Sus muros están construidos por su ropa y recuerdos. Un preso es sólo un número, una espalda mojada, un trocito de chocolate Manterola, un bote de agua sucia, un cigarro con hebras del suelo, compartido entre 12, un trozo de cielo, una revuelta, una carta amputada y una muerte por avitaminosis o “paro cardiaco”.

(EUSK) Espetxearen gaineko oroimena han egondako pertsona bakoitzarena da, haien familiena; han daude haien historia, itxaropenak eta ilusio zapuztuak. Bertako hormak haien arropek eta oroitzapenek eraikia da. Presoa zenbaki hutsa da, bizkar busti bat, Manterola txokolatearen puskatxo bat, ur zikineko pote bat, lurreko harizpiz osaturiko zigarro bat, zeru zati bat, matxinada bat, gutun moztu bat, eta heriotza bat, avitaminosiak edo “bihotzekoak” eraginda.