¿Y si los muros y los muertos hablaran? La memoria del penal es la de cada uno de sus habitantes, de sus familias, de su historia, expectativas e ilusiones truncadas. Sus muros están construidos por su ropa y recuerdos. Un preso es sólo un número, una espalda mojada, un trocito de chocolate Manterola, un bote de agua sucia, con una lenteja o un garbanzo, un cigarro con hebras del suelo, compartido entre 12, un trozo de cielo, una revuelta, una carta amputada y una muerte por avitaminosis o " paro cardiaco". Sólo permanecen paredes y huesos. Pero, ¿y si los muros y los muertos hablaran?
Marta Juániz, Ana Berrade, Raquel Sánchez, David Larrea, Miguel Goikoetxandía
Lorem, ipsum dolor sit amet consectetur adipisicing elit. Rem fugit porro culpa, nemo ipsa laborum odit rerum maiores assumenda, at amet facere doloremque cumque non aspernatur vel distinctio molestiae explicabo?
